Op de kunstacademie kwam ik in aanraking met zwart/witfotografie. Via allerlei omwegen kwam ik in het laatste jaar uit bij landschaps & reisfotografie. Dat moest het worden! Niet in de laatste plaats omdat reizen me zo goed beviel. De ideale combinatie dus. Mijn werk kenmerkt zich door sfeer, melancholie, maar vooral kracht. Door mijn manier van reizen; op eigen kracht, alleen en geheel zelfvoorzienend door de meest afgelegen gebieden van Europa, ontstaat een gevoel van absolute vrijheid. Het ruwe weer, de eenzaamheid, maar vooral het woeste, pure landschap maken deze tochten lichamelijk en geestelijk zwaar, maar fantastisch. Weken fietsen door eindeloze steen, zand en aswoestijnen, sneeuwstormen en weken aanhoudende regen: ik onderga het allemaal. Hierdoor worden mijn stemming en gevoelens bepaald en dat heeft zijn weerslag op mijn werk. Niet zomaar een plaatje van een landschap, maar stemmingsvolle en bovenal, krachtige landschapsfotografie.

Ik fotografeer nog steeds analoog en ben dat ook van plan te blijven doen. Mijn zwart/wit werk druk ik af op barietpapier: het ambachtelijke werk dus. Maar ook ben ik ook bezig mijn eerste stappen te zetten in de wereld van de digitale print. Dat zal moeten resulteren in een serie IJsland foto's op extreem groot formaat.

Mijn camera's hebben vrijwel dezelfde leeftijd als ikzelf. Begonnen ben ik met een Practica BCA, gevolgd door een Pentax SP1000. Jarenlang heb ik gefotografeerd met twee Pentax Me supers vanwege hun handzaamheid en complete karakter. Tegenwoordig werk ik met een Pentax super A met daarbij een 20mm, 28mm, 1.4/50mm, 135mm en een 100mm macro. En dan is er natuurlijk altijd nog mijn Bronica S2A met 2.8/80mm Zenzanon, uit 1969! Om verliefd op te worden.